evt haklısınız halüsinasyon olma ihtimali üzerinde çok duruluyor çünkü peygamberlerden bazısı bir tepede otların tutuştuğunu görüyor bir başka başka bir tepede emirler duyuyor. yüksek yerlerdeki oksijen oranının azalması ve basınçla ilgili bilinç boyutundaki değişim, birşeyler görmek ya da duymak çok normal.bu tür şeyler duyan muhammed, tanrının onunla gerçekten konuştuğunu düşünebilir. ve seçilmiş olduğuna inanıp bir düzen yapılandırmaya niyet etmiş olabilir.

Karma demiş ki:- Tanrı vardır ve kainatı yaratmıştır.
- Tanrı insanların mantıksal davranmasını ister.
- İnsanların ruhları ölümden sonra hala vardır, bu doğrultuda ölümden sonra yaşam da vardır.
- Yaşam sonrasında, Tanrı iyi davranışlarımızı ödüllendirecek, kötü davranışlarımızı cezalandıracaktır. Bu konu deistlere göre değişiklik gösterir.


evet bu sözler tam bana göre...

canlılar ikiye ayrılır, bitkiler ve hayvanlar. bu durumda insanlarda hayvan kategorisindedir. zaten atalarımız maymunlar. her canlı bir diğerinden farklıdır. farklı özellikleri vardır. bizim de özelliğimiz beynimiz. eğer bizde hayvansak, hayvanlar gibi ruhlarımızın yok olması gerekir ve ya hayvanlarında öldükten sonra ruhlarının yok olmaması gerekir. tanrının iki seçeneği var. ikisinden birini yapmalı. bana kalırsa, öldükten sonra ödüllendirilme, hayata doymamış insanların kendi kendini kandırmasıdır. tabiki hepimiz farklı düşünüyoruz. sana da senin inandığın mantıklı geliyo. ama bana kalırsa, öldüğümüzde ruhlarımızda yok olacak. diğer türlü düşünürsen saçma olur. ödüllendirilince ne olacak? tüm hayatımızı cennettemi geçireceğiz? fazla sıkıcı değilmi? tanrının bencilliği bence bu. intiharda edemezsin. tanrı bizi bir yere hapis etmiş olacak, özgürlümüzü biz fark etmesekte kıdıtlamış olacak. sonsuzluk sedece evren de vardır. insanların yaşadığı yerde sonsuzluk olamaz, yoksa hepimiz kayboluruz. kaybolmamamız içinde sihirli güçlerimizin olması veya tanrının bize yerimizi belli edecek çiplerden takması gerekir. bunlar da çok saçma zaten. ölünde tanrı hepsedecek ne kötü (!)(!)(!)

Kuranın türkçe mealini okudum,yorumsuz çıplak haliyle bi masal kitabından farksız.biraz kassam daha yaratıcı olabilirim,daha iyi bir kitap yazabilirim.kitapta tanrının insanla diyalogları fazla ilkel ve basit ki benim okuduğum değiştirilmiş hali,ilk halini tahmin bile edemiyorum.zaten hz. Muhammedin eşi Hatice yahudiydi ve kuranın en önemli bölümleri onun ölümüne kadar olan süreçte yazıldı,ne demek istediğimi anlıyorsunuzdur :)insanların inanmasındaki mantık şu mudur,eğer din varsa inanan insan kazançlı çıkar,eğer yoksa inanan insan birşey kaybetmez.sanırm çoğu insan bu mantıkta.bu durumda din benim gözümde kötü bir edebiyattan öteye gidemiyor !

eğer din varsa inanan insan kazançlı çıkar,eğer yoksa inanan insan birşey kaybetmez.

İmam Gazali tam da bu görüştedir.

Sanırım en çok kuran okuyanların başında deistler geliyor.Müslüman geçinenlerin okuyup inananına çok nadir rastlıyorum.Resmen kuranı putlaştırmışlar.Biz deistlerin ise neyazıkki bir kitabı yok.Deist düşüncenin en büyük eksiği bence bu.

Farklı bir noktaya değinmek istiyorum.Dinde ikame problemi yüzünden yani kısaca mevcut herhangi bir din kuralını astıktan sonra ortada toplum halinde veya daha kesin bir ifadeyle soylersek yasamak zorunluluğu olduğu için bu boşluk otomatik olarak kendini doldurmak zorunda kalıyor(bkz.Agust Comte).Aynı durumu tanrı içinde uygulaya biliriz Maksizm veya anarşizm gibi tanrıyı rededen görüş yada dinde diyebiliriz bu boşluğu doldurmak için ya kendini tanrı yerıne koyuyor yada tanrı yerıne doğayı koymak zorunda kalıyor buda herhangi metafizik inancından çokta farklı olmıyarak metaryalizmi ortaya çıkartıyor.Aralarındaki fark biri cennetin ölüm-ötesinde olduğunu bir diğeri ise cennetin dünyada olduğunu söylemesinden ibarettir.İşte bu yok edilemezlik yüzünden ortaya bir tanrı ve din koyma zorunluluğu oluyor.Yani deizminde bence diğer metafizik veya felsefi görüşlerden bir yerden sonra bir farkı kalmıyor.Acaba insanoğlunun yapabileceği tek şey mükemmel dinimi yaratmak? Konuyu daha derinlemesine araştırmak isteyen arkadaşlar için bernard russell ve wittgenstein okumalarını tavsye ederm